SHARKS EAT PEOPLE TOO

'De Denderstreek heeft animo. We gaan daar niet flauw over doen. Er ‘broebelt’ enorm veel energie onder het oppervlak, maar we moeten dat gewoon zien te activeren.'

Hoe is Sharks Eat People Too ontstaan?

Afif Hasan: Dat is verrassend genoeg terug te koppelen naar het lyceum. Op een free podium heb ik ooit tegen Stijn gezegd: ‘Straks staan we hier volgend jaar ook op het podium’. We hadden op dat moment nog een bandnaam nodig. Stijn zei dat het iets idioot langdradigs moest zijn, zoals de namen van de scenecore bandjes (bijvoorbeeld ‘Iwrestledabearonce’). Zo zijn we gekomen tot 'Sharks Eat People Too'. Op een later moment heeft Maarten ons bij elkaar geroepen.

Maarten Moens: Na de petanque!

Afif: ​Na de petanque! Maarten zei toen dat we een bandnaam nodig hadden. Ik vroeg Stijn of hij zich 'Sharks Eat People Too' herinnerde. Ik moest weer heel het verhaal uitleggen vooraleer hij het terug wist, maar zo is het effectief gebeurd.

Is er nieuwe muziek in het vooruitzicht?

Afif: Ja, er is een EP op komst! (lacht)

Maarten: Het is een Sharks special: het zijn dezelfde nummers, maar beter!

Afif: Het is een EP met liefde opgenomen in onze voormalige repetitieruimte. We zijn heel fier dat we dit in samenwerking kunnen doen met Sim de Maupeou van ​The Weary, een band die zeker de moeite is om te luisteren.

Wat kan er in de muzieksector van de Denderstreek beter volgens jullie? Waar zijn jullie wel al tevreden mee?

Afif: Ik vind dat de ondersteuning ontoereikend is. Als je op een creatieve locatie iets wilt organiseren, zoals je hier juist hebt gezien (In ‘t Elektriekske vond net het optreden van Beech en van Samaipata plaats), komt de politie om kwart na tien al langs. Je kan dus niets laten uitlopen en er is altijd een administratief geslenter. In principe zou je ook geluidsboxen kunnen installeren, maar of dat altijd even vlot gaat zonder contact is een andere kwestie.

Maarten: Het grote probleem is dat je dit moet weten.

Afif: Bij de stad Aalst zeggen ze ‘zoek het maar zelf uit’. Eenmaal je weet bij wie je terecht kan, gaat het wel vlotter.

Maarten: Als je zelf iets probeert te organiseren, en je hebt geen subsidies of geen grote klantenbase, is dat nog steeds niet gemakkelijk.

Joeri: Maar de mannen van Beech hebben het daarnet ook gezegd: 'van zodra je iets organiseert en het heeft een beetje leven, staat er direct heel veel volk'.

Afif: Dat is de plus! De Denderstreek heeft animo. We gaan daar niet flauw over doen. Er ‘broebelt’ enorm veel energie onder het oppervlak, maar we moeten dat gewoon zien te activeren.

Hebben jullie een boodschap voor de venues uit de buurt?

Maarten: Blijven dingen organiseren … [Afif onderbreekt]

Afif: BOEK ONS, BOEK ONZE VRIENDEN, BOEK IEDEREEN!!! We willen gewoon meer leven in Aalst. Wij zullen er sowieso zijn. Ofwel voor het podium ofwel erop, dat maakt ons niet uit. We zijn er.

Joeri: Als je ondersteuning nodig hebt als venue voor creatieve zaken zijn er meer dan genoeg mensen die je daarbij kunnen helpen!

Maarten: Blijf inderdaad dingen organiseren. Als je iemand bent die naar optredens gaat, blijf naar optredens gaan.

Afif: De scene draait om momenten. Eens er shows worden gegeven komen er mensen op af, zitten ze op hun honger en willen ze meer shows. Dan komt dat vanzelf.

Maarten: Als ik dat ook mag aanhalen: het beste wat je kan doen als je wilt spelen buiten Aalst, is blijven spelen. Als je naar concerten gaat, amuseer je je, maar leer je daarnaast ook mensen kennen. Zo maak je een sociaal netwerk en krijg je wel eens een vraag ‘past dat moment niet voor jou?’. Op die manier maak je eens een avontuur buiten de Denderstreek mee en dat is ook leuk.

Wat is de meest absurde plaats waar je ooit in je leven wil spelen?

Joeri: Ik wil super graag eens in een kraakpand spelen, ​maar dat is niet absurd hé.

Afif: Een onderzeeër, om eer aan te doen aan ​‘Sharks Eat People Too’!

Maarten: Ik heb ooit op een pensioenfeest gespeeld en ik denk niet dat ik dat ooit ga overtreffen.

Afif: Joeri zegt het beter! Op een zaterdagavond in Anderlecht op een vismarkt, terwijl dat ze aan het onderhandelen zijn voor de vis.

Naar analogie met Dilemma op Dinsdag, leg ik jullie vanavond een dilemma voor: wanneer je een gitaar ziet, krijg je een allergische reactie én begin je te huilen OF jouw vingers zijn plectrums!

Afif: Sowieso optie A, dat is kei goed, want dan kan ik gewoon altijd super heftig en intens wenen op het podium. Ik ga er corpsepaint aan toevoegen zodat het extra dramatisch overkomt. Dan sta ik een hele show te wenen!

Joeri: Plectrumvingers, ik drum dus dat zal wel lukken! (lacht)

Maarten: Bij mij is het moeilijk want ik kan geen van mijn instrumenten spelen met geen van die twee dingen. Misschien dan wel het wenen. Moeilijk om te spelen - en het gaat pijn doen -, maar het zou wel lukken.

Stijn Vancrutsen: Mijn vingers zijn plectrums. Maar wat voor plectrums? Mag ik de plectrum kiezen? Dan kies ik plectrums!!!

29 augustus 2024,

​Jade Bernauw